W kwietniu 2020 roku ulice Olecka nagle ucichły. Szkoły zamknięte, przychodnie pełne napięcia, a w szpitalu ten sam lęk, który czuły setki placówek w całym kraju: czy starczy maseczek, fartuchów, płynów do dezynfekcji, rękawiczek? I jeszcze trudne pytanie, które wracało jak bumerang: jak przyjąć pomoc od ludzi dobrej woli tak, żeby naprawdę trafiała tam, gdzie jest najbardziej potrzebna, a nie zamieniała się w chaos paczek, telefonów i niedomówień? W Olecku odpowiedzią na to pytanie stała się platforma „Wsparcie dla Szpitala” — i właśnie ten powiat dobrze pokazuje, dlaczego technologia koordynacji okazała się ważniejsza od samej skali pomocy.
- Platforma „Wsparcie dla Szpitala” powstała w marcu 2020 r. jako oddolne narzędzie środowiska Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Fundacji PARK i firmy informatycznej Clorce, na bazie nieodpłatnych licencji Salesforce.
- W szczytowym okresie z systemu korzystało ponad 400 szpitali i kilkadziesiąt domów pomocy społecznej oraz ponad 200 lokalnych koordynatorów z całej Polski.
- O skuteczności pomocy zdecydowała nie wielkość darowizn, lecz koordynacja: lista priorytetów, jeden punkt kontaktu i aktualizowana baza potrzeb.
- Mechanizm wyrównywał szanse małych powiatów takich jak olecki względem dużych ośrodków miejskich.
Mały powiat, ten sam kryzys co duże miasta
Olecko to nie Warszawa ani Poznań, ale pandemia bardzo szybko pokazała, że wirus nie zna pojęcia „peryferie”. Powiatowe miasto znalazło się w tej samej sytuacji co duże ośrodki — z rosnącymi potrzebami placówek medycznych i ograniczonymi zasobami.
Pierwsze tygodnie wszędzie wyglądały podobnie: ktoś dzwonił do szpitala z pytaniem, czy może dowieźć posiłek dla personelu, ktoś inny szył maseczki w domu i szukał kontaktu do oddziału. Lokalna firma chciała kupić środki dezynfekcyjne, ale nie miała pewności, czy właśnie tego najbardziej brakuje. Dobra wola była ogromna, brakowało systemu.
Konflikt: dobra wola bez koordynacji to chaos
W pierwszych tygodniach epidemii uwaga mediów i opinii publicznej koncentrowała się głównie na dużych szpitalach jednoimiennych, na spektakularnych zbiórkach i nagłówkach o milionowych darowiznach. Tymczasem w cieniu tego wszystkiego tysiące mniejszych placówek walczyły o to, żeby po prostu mieć wystarczającą liczbę masek i fartuchów na kolejny tydzień.
Skala potrzeb była realna i policzalna. Kontrola Najwyższej Izby Kontroli wykazała później, że w II kwartale 2020 roku w skontrolowanych szpitalach brakowało podstawowych środków ochrony indywidualnej, a w I półroczu 2021 roku zużycie półmasek FFP2 i FFP3 wzrosło 45-krotnie względem 2019 roku. Dla małego powiatowego szpitala każda dostawa kilkudziesięciu fartuchów bywała różnicą między „jakoś to ogarniemy” a „nie mamy już czym wchodzić na salę”.
Punkt zwrotny: platforma, która porządkuje dobro
Samorząd powiatu oleckiego, tak jak wiele innych w Polsce, szukał rozwiązania, które uporządkuje ten strumień energii. Wtedy pojawiła się informacja o platformie wsparciedlaszpitala.pl — oddolnej, charytatywnej inicjatywie stworzonej przez środowisko naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Fundację PARK i firmę informatyczną Clorce, na bazie nieodpłatnie udostępnionych licencji systemu Salesforce.
— Źródło: relacja lokalnej koordynatorki akcji, Polskie Radio PiK, 2020
Z punktu widzenia szpitala w Olecku i lokalnych domów pomocy społecznej mechanizm był zaskakująco prosty: placówki zgłaszały potrzeby z priorytetami, darczyńcy widzieli czarno na białym, czego konkretnie brakuje, a deklarację pomocy składali jednym zgłoszeniem. W tle działała zasada „pomagamy pomagać” — łączymy tych, którzy mają zasoby, z tymi, którzy mają potrzeby.
Efekty: koniec anonimowości małego powiatu
Dla powiatu oleckiego oznaczało to coś bardzo ważnego: lokalne placówki przestały być anonimowe. W ogólnopolskiej bazie — obejmującej w szczytowym okresie ponad 400 szpitali i kilkadziesiąt domów pomocy społecznej — Olecko było jednym z punktów na mapie realnych, zweryfikowanych potrzeb.
To przyniosło trzy konkretne efekty:
- Włączenie do ogólnopolskiej sieci bez budowania własnej administracji kryzysowej — powiat korzystał z gotowego, przetestowanego narzędzia.
- Widoczność dla darczyńców spoza regionu — ktoś z Krakowa czy Wrocławia mógł trafić właśnie na Olecko i tam skierować swoją pomoc.
- Uporządkowanie komunikacji — zamiast dziesiątek telefonów dziennie placówka odsyłała wszystkich do jednego miejsca z aktualną listą potrzeb.
Co z tej historii wynika dla zarządzających placówką?
Najważniejszy wniosek: w kryzysie o skuteczności decyduje organizacja, nie skala. Mały powiatowy szpital, który precyzyjnie opisał potrzeby i miał jeden punkt koordynacji, działał sprawniej niż większa placówka tonąca w przypadkowych darach.
To nie jest tylko wspomnienie z pandemii. Te same zasady — lista priorytetów, jeden punkt kontaktu, aktualizowana baza — są dziś elementem nowoczesnego planu ciągłości działania placówki. Szerzej opisujemy je w przewodniku o tym, jak działa zarządzanie kryzysowe w szpitalu i jak zbudować plan na wypadek pandemii, cyberataku czy awarii.
Gotowe narzędzie do samodzielnego audytu placówki: 40 punktów kontrolnych planu ciągłości działania oraz karta szybkiego reagowania na pierwszą godzinę kryzysu — do wykorzystania przed kontrolą NIK lub wojewody.
Pobierz PDF
Materiał oparto na relacjach prasowych z 2020 r., kontrolach i raportach Najwyższej Izby Kontroli oraz informacjach o projekcie „Wsparcie dla Szpitala”. Stan na dzień: 19 maja 2026 r. Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani medycznej.
Źródła
- Najwyższa Izba Kontroli — informacja o wynikach kontroli dotyczącej pandemii COVID-19 (2022–2023)
- Relacje prasowe o platformie „Wsparcie dla Szpitala” (Polskie Radio PiK, Głos Wielkopolski, 2020)
- Materiały informacyjne projektu „Wsparcie dla Szpitala” (Fundacja PARK, Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, Clorce)
Jeśli potrzebujesz indywidualnej oceny swojej sytuacji, skontaktuj się z naszą redakcją. Odpowiadamy na pytania dotyczące prawa medycznego, zarządzania i higieny szpitalnej.
Napisz do nas