Ile zarabia położna w szpitalu 2026 – kalkulator, stawki ustawowe, dodatki i projekt UD387

Ile zarabia położna w polskim szpitalu w 2026 roku? Od 1 lipca 2026 r. minimalne wynagrodzenie zasadnicze położnej wynosi od 8 369,35 zł brutto (grupa 6 – licencjat lub średnie wykształcenie bez specjalizacji), przez 9 081,63 zł (grupa 5 – magister lub licencjat ze specjalizacją albo średnie ze specjalizacją), aż do 11 485,59 zł (grupa 2 – magister położnictwa ze specjalizacją). Realna mediana rynkowa według badań Sedlak & Sedlak ze stycznia 2026 r. to 8 010 zł brutto, a kwartyle 6 910-9 640 zł brutto. Do tego dochodzą dodatki stażowy, nocny, świąteczny i funkcyjny dla położnej oddziałowej. Niezależnie od ścieżki kariery – szpital, POZ czy samodzielna praktyka – kluczowa decyzja od maja 2026 r. dotyczy projektu UD387 Ministerstwa Zdrowia, który zmieni model kształcenia położnych z 4 lat położnictwa na 3 lata pielęgniarstwa + 1,5 roku położnictwa. Planowane wejście w życie – 1 marca 2027 r.

Policz swoją realną pensję – zasadnicze, dodatki i kwotę na rękę na etacie albo dochód na kontrakcie POZ – w kalkulatorze poniżej.

Kluczowe wnioski

• Minimalne wynagrodzenie zasadnicze położnej od 1 lipca 2026 r.: 8 369,35 zł (gr. 6 – licencjat lub średnie bez spec.), 9 081,63 zł (gr. 5 – mgr lub lic./średnie ze spec.) lub 11 485,59 zł brutto (gr. 2 – mgr położnictwa ze specjalizacją). Wzrost o 8,82% względem stawek z 2025 r.
• Spór NIPiP vs pracodawcy o zaszeregowanie – czy decydują kwalifikacje wymagane na stanowisku, czy faktycznie posiadane – pozostaje nierozstrzygnięty na poziomie Sądu Najwyższego. Stawka różnicy: 3 116,24 zł/mc między grupą 2 a 6.
• Mediana rynkowa położnej w styczniu 2026 r. – 8 010 zł brutto (próba 94 osoby, Sedlak & Sedlak); kwartyle 6 910-9 640 zł brutto. Położna oddziałowa: mediana 7 180 zł brutto.
• Projekt UD387 (Ministerstwo Zdrowia, maj 2026) zmienia model kształcenia: 3 lata pielęgniarstwo + 1,5 roku położnictwo. Cel: przywrócenie do zawodu 13 000 z 44 000 położnych nie pracujących obecnie. Wejście planowane 1 marca 2027 r.
• Położna POZ na kontrakcie kapitacyjnym z NFZ – przy pełnej liście 2 750 podopiecznych – może osiągnąć dochód miesięczny netto wyższy niż położna szpitalna grupy 5, ale bez urlopu, L4 i dodatków ustawowych.

Kalkulator wynagrodzenia położnej 2026

Policz realne wynagrodzenie od 1 lipca 2026 r. W zakładce Etat szpitalny wybierasz grupę zaszeregowania (6, 5 lub 2), a kalkulator dolicza dodatek stażowy, nocny (z regulowanym procentem, bo układy zbiorowe bywają wyższe niż ustawowe minimum), świąteczny i funkcyjny dla położnej oddziałowej, po czym wylicza kwotę na rękę. W zakładce Kontrakt POZ oszacujesz dochód położnej na kontrakcie kapitacyjnym z NFZ – z listy aktywnej i pobrań cytologii – i porównasz go z etatem.

Trzy grupy zaszeregowania położnej w 2026 r. – od 8 369 do 11 485 zł

Położna w polskim szpitalu zaszeregowana jest do jednej z trzech grup wynagrodzeń ustawowych: grupy 2, 5 lub 6. Decyduje o tym kwalifikacja wymagana na stanowisku – magister położnictwa ze specjalizacją trafia do grupy 2 (współczynnik 1,29), magister bez specjalizacji albo licencjat lub średnie ze specjalizacją – do grupy 5 (współczynnik 1,02), a licencjat lub średnie bez specjalizacji – do grupy 6 (współczynnik 0,94). Kwota bazowa do mnożenia to przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej za 2025 r. ogłoszone przez GUS w komunikacie z 9 lutego 2026 r. – 8 903,56 zł.

Grupa 2 – najwyższa w drabince położnej – wymaga jednocześnie dwóch elementów: dyplomu magistra położnictwa oraz uzyskanego tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. Specjalizacje położnicze obejmują m.in. pielęgniarstwo położnicze, pielęgniarstwo ginekologiczne i położnicze oraz pielęgniarstwo neonatologiczne. Pełne wyliczenie ustawowe minimum dla wszystkich 10 grup zawodowych w polskim szpitalu opisaliśmy w osobnym przewodniku.

Grupa 5 ma najszerszy zakres kwalifikacji – obejmuje położne z tytułem magistra (bez specjalizacji), z licencjatem i specjalizacją oraz z wykształceniem średnim i specjalizacją. To w tej grupie znajduje się większość położnych szpitalnych w Polsce. Grupa 6 to „podstawa drabinki” – położne z licencjatem albo średnim wykształceniem, które nie ukończyły specjalizacji.

Spór NIPiP vs pracodawcy – kwalifikacje wymagane czy faktycznie posiadane

Kluczowy spór interpretacyjny dotyczy podstawy zaszeregowania: czy decydują kwalifikacje wymagane na zajmowanym stanowisku (stanowisko pracodawców), czy kwalifikacje faktycznie posiadane przez pracownika (stanowisko Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych)? Konflikt nie został rozstrzygnięty na poziomie Sądu Najwyższego – co oznacza, że dyrektorzy szpitali poruszają się w obszarze ryzyka prawnego.

Stanowisko pracodawców – wsparte częścią orzecznictwa sądów rejonowych i okręgowych – opiera się na literalnym brzmieniu załącznika do ustawy z 8 czerwca 2017 r., gdzie mowa o „stanowiskach wymagających” określonych kwalifikacji. Stanowisko NIPiP odwołuje się do celu ustawy: wynagrodzenie ma odzwierciedlać rzeczywiste kompetencje pracownika, a nie jedynie formalne wymogi opisu stanowiska. Spór wraca regularnie na forum Trójstronnego Zespołu ds. Ochrony Zdrowia i prawdopodobnie zostanie rozstrzygnięty w nowej ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej (projekt UD387).

Z perspektywy praktycznej dyrektora szpitala zaszeregowanie do grupy musi być wprost wpisane w umowę o pracę oraz uzasadnione regulaminem organizacyjnym i opisem stanowiska. Brak precyzji generuje dwa odrębne ryzyka: pozew o różnicę wynagrodzenia ze strony pracownika oraz kontrolę PIP z mandatem od 1 000 do 30 000 zł za wykroczenie z art. 282 § 1 Kodeksu pracy.

Dodatki obowiązkowe – co dolicza się do zasadniczego

Minimalne zasadnicze 8 369,35 zł, 9 081,63 zł lub 11 485,59 zł to dopiero punkt wyjścia. Pełna miesięczna pensja położnej szpitalnej obejmuje dodatki obowiązkowe wynikające z Kodeksu pracy, ustawy o działalności leczniczej oraz wewnętrznych regulaminów placówek.

Dodatek stażowy – do 20% wynagrodzenia zasadniczego

Dodatek stażowy wynika z art. 65 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Położnej przysługuje 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok pracy, począwszy od 5. roku zatrudnienia w danym podmiocie leczniczym. Maksymalna wysokość – 20% po 20 latach pracy. Tabela praktyczna: 5 lat = 5%, 10 lat = 10%, 15 lat = 15%, 20+ lat = 20% (limit). Co istotne, dodatek nalicza się od wynagrodzenia zasadniczego po waloryzacji – rośnie automatycznie wraz z lipcowymi podwyżkami ustawowymi.

Dodatek za pracę w nocy, niedziele i święta

Praca w porze nocnej (między 21:00 a 7:00) – dodatek minimum 20% stawki godzinowej za każdą godzinę pracy nocnej, zgodnie z art. 151⁸ Kodeksu pracy. W wielu układach zbiorowych pracy negocjowanych przez Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych dodatek nocny wynosi nawet 65% stawki godzinowej – szczególnie dla zespołów porodowych pracujących w trybie ciągłym. Praca w niedziele i święta – dodatek 100% stawki godzinowej lub dzień wolny w ciągu 6 dni roboczych poprzedzających albo następujących po tej pracy (art. 151¹¹ Kodeksu pracy).

Dodatek funkcyjny – położna oddziałowa i jej zastępca

Położna oddziałowa lub jej zastępca otrzymują dodatek funkcyjny ustalany w regulaminie wynagradzania placówki. Typowe widełki rynkowe to 800-2 000 zł miesięcznie brutto. W szpitalach klinicznych z dużymi oddziałami porodowymi (powyżej 2 000 porodów rocznie) położna oddziałowa może otrzymywać dodatek funkcyjny powyżej 2 500 zł. Rolę położnej oddziałowej regulują wymagania dotyczące minimum 5 lat stażu i kwalifikacji z zakresu zarządzania (po projektowanej zmianie z UD387 – formalny wymóg).

Skład realnej pensji – przykład grupy 5 ze stażem 10 lat

Aby pokazać, jak wygląda realna miesięczna pensja położnej szpitalnej, przyjmijmy typowy profil: położna w grupie 5 (wsp. 1,02), staż 10 lat, 56 godzin pracy nocnej miesięcznie (4 dyżury 12-godzinne plus dwa krótkie), 24 godziny pracy w niedziele i święta (dwa dyżury świąteczne miesięcznie). Wyliczenie poniżej zakłada minimalny dodatek nocny 20% – wiele placówek stosuje wyższy.

Realne brutto miesięczne: 11 963,09 zł. Po standardowych potrąceniach (składki ZUS pracownika, składka zdrowotna, zaliczka PIT) położna otrzymuje na rękę około 8 733 zł netto miesięcznie. Koszt całkowity dla pracodawcy – brutto plus narzuty (ZUS pracodawcy, Fundusz Pracy, FS, FGŚP – łącznie około 20,48%) – wynosi 14 413,13 zł miesięcznie. Doliczenie dodatku funkcyjnego dla położnej oddziałowej (np. 1 500 zł) podnosi brutto do 13 463 zł, a koszt pracodawcy do 16 220 zł.

Dla porównania, mediana rynkowa położnej w styczniu 2026 r. według raportu Sedlak & Sedlak („Moja Płaca”, próba 94 osoby) to 8 010 zł brutto, kwartyl dolny 6 910 zł, kwartyl górny 9 640 zł. Mediana rynkowa jest niższa niż wyliczone minimum z dodatkami w przykładzie powyżej – co oznacza, że znaczna część położnych w polskim systemie nie pracuje w pełnym wymiarze czasu (40 h/tydzień), nie ma typowej liczby dyżurów nocnych, albo zatrudniona jest w placówkach niepublicznych nieobjętych mechanizmem ustawowym minimum. Pełne porównanie z wynagrodzeniami siostrzanego zawodu pielęgniarki – która zajmuje identyczne grupy 2, 5 i 6 – opisaliśmy w osobnym przewodniku poświęconym zarobkom pielęgniarek w szpitalu.

Położna POZ vs położna szpitalna – kontrakt z NFZ

Alternatywą dla etatu szpitalnego jest praca w podstawowej opiece zdrowotnej (POZ) na kontrakcie z Narodowym Funduszem Zdrowia. Położna POZ prowadzi samodzielną listę aktywną podopiecznych (kobiety w wieku 18+) i otrzymuje wynagrodzenie kapitacyjne – stałą stawkę roczną za każdą pacjentkę na liście, niezależnie od liczby wizyt. Dodatkowo rozlicza świadczenia profilaktyczne, w szczególności pobrania materiału do badania cytologicznego w ramach Programu profilaktyki raka szyjki macicy.

Przy pełnej liście 2 750 podopiecznych, stawce 90,57 zł rocznie i 250 pobraniach cytologii (75 zł za pobranie) położna POZ generuje przychód roczny około 267 818 zł. Po odjęciu kosztów stałych (1 200 zł/mc – udział w czynszu, sprzęt, ZUS przedsiębiorcy) i podatku ryczałtowego 14% (stawka dla zawodów medycznych) dochód miesięczny netto wynosi około 18 162 zł. To dwukrotność średniego netto położnej szpitalnej grupy 5 z dodatkami – ale wymaga prowadzenia własnej działalności gospodarczej, brak płatnego urlopu i L4, oraz pełnej odpowiedzialności cywilnej za błędy w opiece.

Ważne zastrzeżenie: powyższe wyliczenie zakłada model „pełnej listy i pełnej cytologii” – w praktyce wiele położnych POZ ma listy mniejsze niż 2 750 osób (szczególnie w gminach z dużą migracją), a liczba pobrań cytologii waha się od 80 do 400 rocznie w zależności od demografii i aktywności profilaktycznej populacji.

Samodzielne kompetencje położnej – co może zrobić bez lekarza

Zakres samodzielnych świadczeń położnej regulują art. 5 oraz art. 15a ustawy z 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 1610). Położna jako zawód samodzielny – w przeciwieństwie do zawodów pomocniczych – prowadzi pacjentkę w okresie ciąży, porodu, połogu i opieki nad noworodkiem do 6. tygodnia życia. Część świadczeń wykonuje samodzielnie, część w zespole z lekarzem.

Świadczenia samodzielne z art. 5 ustawy

Art. 5 ustawy z 2011 r. wymienia świadczenia, które położna z prawem wykonywania zawodu wykonuje samodzielnie: rozpoznawanie ciąży, prowadzenie pacjentki w ciąży fizjologicznej, prowadzenie porodu fizjologicznego, opieka nad położnicą i noworodkiem w okresie połogu, prowadzenie edukacji przedporodowej (Szkoła Rodzenia), wizyty patronażowe położnej w środowisku domowym noworodka. Konieczność wezwania lekarza powstaje w sytuacji nieprawidłowości stwierdzonej w przebiegu ciąży lub porodu – zgodnie z aktualnym standardem opieki okołoporodowej z 7 maja 2026 r.

Recepty i ordynowanie leków – art. 15a (po kursie specjalistycznym)

Po ukończeniu odpowiedniego kursu specjalistycznego położna z dyplomem magistra lub tytułem specjalisty może samodzielnie ordynować i wystawiać recepty na leki zawierające określone substancje czynne (z wyłączeniem substancji bardzo silnie działających, środków odurzających i psychotropowych) oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Dodatkowo – recepty i zlecenia na wyroby medyczne (środki ochronne, opatrunki, wyroby ortopedyczne).

To uprawnienie istotnie zwiększa autonomię położnej POZ i położnej środowiskowej – pacjentka nie musi czekać na wizytę u lekarza, by uzyskać podstawowe leki ginekologiczne czy wyroby medyczne. W szpitalu uprawnienie ma mniejsze znaczenie praktyczne, bo lekarz zawsze jest dostępny – istotne jest jednak dla położnej anestezjologicznej, która prowadzi analgezję regionalną do porodu po założeniu cewnika przez anestezjologa (zgodnie z procedurą znieczulenia zewnątrzoponowego wynikającą ze standardu okołoporodowego).

Projekt UD387 – nowy model kształcenia od 1 marca 2027 r.

Najważniejsza zmiana czekająca położną od 2027 r. to nie waloryzacja ustawowych stawek – która ma stały mechanizm – lecz projekt nowelizacji ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej UD387, przedstawiony przez Ministerstwo Zdrowia 13, 15 i 19 maja 2026 r. Projekt to nie kosmetyczna nowelizacja, lecz przebudowa modelu zawodu, która zmienia siatkę kompetencji i ścieżkę dochodzenia do zawodu położnej.

Obecny model kształcenia: studia magisterskie jednolite na kierunku położnictwo trwają 4 lata, a absolwentka uzyskuje wyłącznie tytuł położnej. Po dyplomie może legalnie pracować tylko na stanowiskach położniczych. To w połączeniu ze spadkiem dzietności (w 2025 r. urodziło się w Polsce 238 000 dzieci – najmniej od II wojny światowej) doprowadziło do paradoksu: spośród 44 000 wykształconych położnych w Polsce 13 000 nie pracuje w zawodzie. Co trzecia wykształcona położna – czyli inwestycja państwa około 120 000 zł w kształcenie jednej osoby – nie generuje zwrotu w postaci pracy w systemie ochrony zdrowia.

Projekt UD387 odwraca logikę kształcenia: pierwsze 3 lata studiów to pielęgniarstwo (tytuł pielęgniarki), a kolejne 1,5 roku – położnictwo (tytuł położnej). Absolwentka po 4,5 latach studiów ma dwa pełnoprawne zawody i może legalnie pracować jako pielęgniarka LUB jako położna, w zależności od sytuacji na rynku pracy. To rozwiązanie zgodne z dyrektywami unijnymi 2005/36/WE i 2013/55/UE o uznawaniu kwalifikacji zawodowych – odwrotna ścieżka (najpierw położnictwo, później pielęgniarstwo w przyspieszonym trybie) nie jest dopuszczalna.

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to III lub IV kwartał 2026 r. Zakładana data wejścia w życie nowych zasad: 1 marca 2027 r. Pełna analiza projektu UD387 dla dyrektora szpitala i DPS – z perspektywy zarządzania kadrami, organizacji pracy i ryzyka prawnego – jest dostępna w naszym osobnym przewodniku poświęconym nowej ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej.

Wpływ UD387 na widełki płacowe – bez zmian, ale z zastrzeżeniem

Mechanizm wynagrodzeń z ustawy z 8 czerwca 2017 r. pozostaje bez zmian. Absolwentka po UD387 zatrudniona na stanowisku pielęgniarki trafi do grupy 2, 5 lub 6 – w zależności od kwalifikacji wymaganych na stanowisku i posiadanej specjalizacji. Identyczne grupy obowiązują dla położnych. Co istotne, dyrektor placówki musi precyzyjnie określić w umowie o pracę, na które stanowisko (pielęgniarki czy położnej) absolwentka jest zatrudniana – bo to determinuje grupę zaszeregowania, opis stanowiska i zakres czynności.

Rynek pracy położnej w 2026 r. – 13 000 bez pracy w zawodzie

Polski rynek pracy położnej w 2026 r. ma dwie twarze. Z jednej strony – niedobór położnych w wybranych regionach i specjalizacjach (Mazowsze, Małopolska, neonatologia, salia porodowa z analgezją zewnątrzoponową). Z drugiej – gigantyczny „zapas” 13 000 wykształconych położnych nie pracujących w zawodzie, głównie z powodu spadku liczby urodzeń. Według danych Ministerstwa Zdrowia (maj 2026) w Polsce funkcjonuje 44 000 położnych z aktywnym prawem wykonywania zawodu, z czego 29,5% nie wykonuje pracy zawodowej.

Praktyczne implikacje dla dyrektora placówki: w 2026 r. rekrutacja położnej w dużych ośrodkach miejskich (Warszawa, Kraków, Wrocław, Trójmiasto) jest możliwa przy oferowaniu wynagrodzenia ponadustawowego (10 500-12 000 zł brutto zasadniczego zamiast ustawowych 9 081,63 zł). Mniejsze miejscowości i regiony peryferyjne – dramatyczny niedobór, mimo że formalnie wykwalifikowane położne są dostępne, ale nie chcą pracować w zawodzie ze względu na niskie wynagrodzenia i specyficzne warunki pracy.

Po wdrożeniu UD387 (planowo 1 marca 2027 r.) część z 13 000 niezatrudnionych położnych będzie mogła przejść specjalistyczny kurs uzupełniający – pozwalający na przekwalifikowanie do zawodu pielęgniarki (np. opieka paliatywna, opieka długoterminowa). To rozwiązanie nie jest pełną odpowiedzią na zmiany demograficzne, ale daje placówkom medycznym dodatkowe źródło kadrowe – szczególnie poza tradycyjnym sektorem położnictwa.

Strategia płacowa dla dyrektora – jak zatrudnić i zatrzymać położną w 2026 r.

Z perspektywy zarządczej kluczowe są trzy elementy polityki kadrowej wobec położnych: prawidłowe zaszeregowanie do grupy ustawowej (chroniące przed sporem prawnym), wynagrodzenie ponadustawowe konkurencyjne z lokalnym rynkiem oraz inwestycje w ścieżkę rozwoju (kursy, specjalizacje, magisterka).

Pierwszy krok to weryfikacja prawa wykonywania zawodu (PWZ) w rejestrze Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych jeszcze przed podpisaniem umowy. Aktywne PWZ to warunek konieczny – pielęgniarka i położna, która nie wykonuje zawodu łącznie przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat, musi przejść przeszkolenie zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z 2011 r. Zatrudnienie osoby bez ważnego PWZ generuje ryzyko nieważności umowy o pracę i pozew NIPiP.

Drugi krok – opisanie kwalifikacji wymaganych na stanowisku w regulaminie organizacyjnym szpitala i w opisie stanowiska. To nie jest formalność: to dokument, który będzie cytowany w razie sporu sądowego o zaszeregowanie. Trzeci krok – przypisanie właściwej grupy (2, 5 lub 6) i wpisanie jej wprost do umowy o pracę. Brak precyzji = ryzyko pozwu o różnicę w wynagrodzeniu.

Czwarty i piąty krok – prawidłowe wyliczenie minimum zasadniczego (kwota bazowa × współczynnik) oraz doliczenie dodatków obowiązkowych. Szósty – weryfikacja zakresu samodzielnych kompetencji położnej (czy ma kurs do recept z art. 15a, czy ma kompetencje do analgezji zewnątrzoponowej). Siódmy – monitoring projektu UD387 i przygotowanie placówki na zmiany w obsadzie kadrowej od 1 marca 2027 r.

Kalendarium najbliższych zmian

Najczęstsze pytania o wynagrodzenie położnej

Ile zarabia położna w szpitalu w 2026 r.?

Położna w szpitalu w 2026 r. otrzymuje minimum wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 8 369,35 zł brutto (grupa 6 – licencjat lub średnie wykształcenie bez specjalizacji), 9 081,63 zł (grupa 5 – magister lub licencjat/średnie ze specjalizacją) albo 11 485,59 zł (grupa 2 – magister położnictwa ze specjalizacją). Po doliczeniu dodatków obowiązkowych – stażowego (1% za rok, max 20%), nocnego (min. 20% stawki godz.), świątecznego (100% stawki godz.) – realna pensja brutto miesięczna w grupie 5 to typowo 11 000-14 000 zł, a w grupie 2 z dodatkami i funkcyjnym – 14 000-17 000 zł.

Czy położna z magistrem zawsze trafia do grupy 2?

Nie. Grupa 2 wymaga jednocześnie dyplomu magistra położnictwa oraz specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. Sama magisterka bez specjalizacji oznacza zaszeregowanie do grupy 5 (9 081,63 zł zamiast 11 485,59 zł). Dodatkowo – stanowisko pracodawców i NIPiP różni się w kwestii, czy decyduje kwalifikacja wymagana na stanowisku, czy faktycznie posiadana. Spór nie rozstrzygnięty na poziomie Sądu Najwyższego.

Ile zarabia położna oddziałowa?

Mediana rynkowa położnej oddziałowej w styczniu 2026 r. według badań Sedlak & Sedlak to 7 180 zł brutto (kwartyle 5 950-8 390 zł). To jednak wartość mediany sprzed waloryzacji lipcowej 2026 r. – po 1 lipca minimum zasadnicze położnej oddziałowej (typowo grupa 2 lub 5) plus dodatek funkcyjny (800-2 500 zł) plus dodatki za dyżury daje realnie 13 000-17 000 zł brutto. Najwyższe stawki w szpitalach klinicznych z dużymi oddziałami porodowymi (powyżej 2 000 porodów rocznie).

Ile zarabia położna POZ na kontrakcie kapitacyjnym?

Położna POZ z pełną listą aktywną (ok. 2 750 podopiecznych) i typową aktywnością profilaktyczną (200-300 cytologii rocznie) generuje przychód roczny w przedziale 250 000-280 000 zł. Po odjęciu kosztów stałych (czynsz, sprzęt, ZUS przedsiębiorcy – typowo 1 200-2 000 zł/mc) i podatku ryczałtowego 14% (stawka dla zawodów medycznych) dochód miesięczny netto wynosi 16 000-19 000 zł. To wyraźnie więcej niż etat szpitalny grupy 5, ale bez płatnego urlopu, L4 i z pełną odpowiedzialnością cywilną.

Czy położna może wypisywać recepty?

Tak – pod warunkiem ukończenia kursu specjalistycznego. Art. 15a ustawy z 15 lipca 2011 r. uprawnia położną z dyplomem magistra lub tytułem specjalisty po ukończeniu odpowiedniego kursu do samodzielnego ordynowania i wystawiania recept na leki zawierające określone substancje czynne (z wyłączeniem substancji bardzo silnie działających, środków odurzających i psychotropowych) oraz na środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne. Bez kursu – tylko podstawowe świadczenia położnicze z art. 5.

Co zmieni projekt UD387 w wynagrodzeniach położnej?

Projekt UD387 nie zmienia mechanizmu wynagrodzeń ustawowych – pozostaje on bez zmian (ustawa z 8 czerwca 2017 r.). Zmiana dotyczy modelu kształcenia: zamiast 4 lat położnictwa absolwentka odbywa 3 lata pielęgniarstwa, a następnie 1,5 roku położnictwa, uzyskując kwalifikacje w obu zawodach. Dla widełek płacowych oznacza to, że absolwentka może być zatrudniona na stanowisku pielęgniarki LUB położnej – w obu zawodach obowiązują identyczne grupy zaszeregowania (2, 5, 6). Wejście w życie planowane na 1 marca 2027 r.

Co grozi dyrektorowi szpitala za błędne zaszeregowanie położnej?

Niewypłacanie ustawowego minimum jest wykroczeniem z art. 282 § 1 Kodeksu pracy zagrożonym grzywną od 1 000 do 30 000 zł. Państwowa Inspekcja Pracy może nałożyć dodatkowo mandat do 2 000 zł (do 5 000 zł przy recydywie) oraz grzywnę w celu przymuszenia do 50 000 zł dla osób prawnych. Pracownica może dochodzić zaległego wynagrodzenia za 3 lata wstecz wraz z odsetkami ustawowymi. W przypadku uporczywego naruszania praw pracownika możliwa jest odpowiedzialność karna z art. 218 § 1a Kodeksu karnego – do 2 lat pozbawienia wolności.