Wyzwania ochrony zdrowia w Polsce — co się dzieje w medycynie?

Polski system ochrony zdrowia wchodzi w 2026 rok z bagażem rekordowych długów, kryzysem kadrowym, falą cyberataków i równoczesnym wdrażaniem trzech reform równolegle: ustawy o jakości w opiece zdrowotnej, Krajowego Systemu Cyberbezpieczeństwa i Centralnej e-Rejestracji. Dla dyrektora szpitala to nie jest abstrakcja — każdy z tych obszarów oznacza twarde liczby: 25,4 mld zł zobowiązań SPZOZ, 64 mln zł kar UODO za 2025 rok, ponad 700 ataków ransomware tej samej grupy hakerskiej operującej w Polsce. Ten przewodnik porządkuje 7 najważniejszych wyzwań i wskazuje, w jakim oknie czasowym należy je domknąć.

System w liczbach — co naprawdę wydarzyło się w 2025 roku

Zanim przejdziemy do poszczególnych wyzwań, warto spojrzeć na twardy bilans. Cztery liczby, które definiują dziś rzeczywistość zarządczą w polskich szpitalach:

Wartość zobowiązań ogółem samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej osiągnęła na koniec I kwartału 2025 r. 25,4 mld zł, z czego 3,4 mld zł stanowiły zobowiązania wymagalne — to najwyższy poziom od prawie dwóch dekad. Federacja Przedsiębiorców Polskich szacuje, że w budżecie NFZ na 2026 r. brakuje co najmniej 23 mld zł, aby spełnić zobowiązania ustawowe i nakładowe. Tymczasem w samym 2025 roku Prezes UODO nałożył kary o łącznej wartości przekraczającej 64 mln zł, a podmioty medyczne pozostają jedną z najczęściej kontrolowanych grup. Do tego dochodzi niedobór szacowany na ok. 160 tys. pielęgniarek (dane Ogólnopolskiego Związku Pielęgniarek i Położnych, styczeń 2026).

1. Cyberbezpieczeństwo — szpitale na celowniku

Sektor zdrowia stał się jednym z najczęstszych celów ataków ransomware w Polsce. Tylko w marcu 2026 r. doszło do czterech udokumentowanych ataków na placówki medyczne w ciągu 25 dni: Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony w Szczecinie (przełom lutego i marca), Bonifraterskie Centrum Medyczne odpowiadające za trzy szpitale w Katowicach, Krakowie i Łodzi (13 marca), Centrum Medyczne „Eskulap” w Raciborzu (26 marca) oraz Świętokrzyskie Centrum Rehabilitacji w Czarnieckiej Górze (31 marca). Według Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości za atakami na Szczecin i Bonifratrów odpowiada ta sama grupa, która globalnie przeprowadziła ponad 700 podobnych operacji. W przypadku Szczecina przestępcy zażądali okupu w wysokości kilku milionów dolarów, a sprawa została zakwalifikowana jako czyn zagrożony karą od 5 do 25 lat pozbawienia wolności — sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia wielu pacjentów.

To nie są pojedyncze incydenty. Centrum e-Zdrowia odnotowało, że liczba incydentów bezpieczeństwa w szpitalach i przychodniach w okresie styczeń–sierpień 2025 r. była o połowę wyższa niż rok wcześniej. W drugiej połowie 2025 r. Polska zajęła trzecie miejsce na świecie wśród najczęściej atakowanych państw, ustępując jedynie Turcji i USA. Tymczasem ponad 72 proc. placówek medycznych nie dysponuje wyspecjalizowanymi zespołami ds. cyberbezpieczeństwa. Coraz więcej placówek decyduje się na cyberpolisę jako zabezpieczenie przed skutkami wycieku danych i przestoju systemów IT — standardowe ubezpieczenie OC tych ryzyk nie obejmuje.

Co to oznacza prawnie

Nowa ustawa o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa, implementująca dyrektywę NIS2, traktuje sektor zdrowia jako podmiot kluczowy. To zmienia reżim odpowiedzialności w sposób fundamentalny:

• Kara administracyjna do 10 mln euro lub 2 proc. przychodu — w zależności od tego, która kwota jest wyższa.
• Odpowiedzialność osobista kierownika podmiotu (dyrektora szpitala) za niedopełnienie obowiązków w zakresie zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa.
• Obowiązek zgłaszania incydentów istotnych w terminie 24 godzin (wstępne) i 72 godzin (raport pełny).
• Obowiązek audytu, planu ciągłości działania, testów odtworzeniowych kopii zapasowych.

W praktyce oznacza to, że atak ransomware z 2025 r. mógł być incydentem, w którym dyrektor odpowiada cywilnoprawnie, ale po wdrożeniu KSC ten sam scenariusz może oznaczać postępowanie karne lub administracyjne wobec konkretnej osoby.

2. RODO w sektorze medycznym — 64 mln zł kar i zapowiedź kontroli sektorowych w 2026

W 2025 r. Prezes UODO nałożył kary o łącznej wartości przekraczającej 64 mln zł. Najgłośniejsza sprawa dotyczyła Centrum Medycznego Ujastek w Krakowie, ukaranego dwiema karami administracyjnymi na łączną kwotę 1 145 891,25 zł za ukryty monitoring na oddziale neonatologii (kamery w zegarach i routerach rejestrowały noworodki i matki w intymnych sytuacjach) oraz brak wdrożenia środków bezpieczeństwa (zagubione, niezaszyfrowane karty pamięci). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 30 października 2025 r. oddalił skargę placówki — kara stała się prawomocna.

Wcześniej American Heart of Poland zapłaciło 1 440 549 zł za atak ransomware, w wyniku którego w darknecie rozpowszechniono dane ponad 21 tys. pacjentów i pracowników. SP ZOZ w Pajęcznie został ukarany za atak hakerski, który zaszyfrował dane 30 tys. pacjentów i ponad tysiąca pracowników. Szpital Powiatowy we Wrześni otrzymał karę 29 648 zł za niezgłoszenie incydentu — kara symboliczna kwotowo, ale precedensowa proceduralnie.

8 stycznia 2026 r. UODO ogłosił plan kontroli sektorowych na 2026 rok. Podmioty medyczne pozostają w centrum uwagi, ze szczególnym naciskiem na:

• monitoring wizyjny w placówkach medycznych (po sprawie Ujastek),
• przetwarzanie danych dzieci — oddziały pediatryczne, poradnie, przychodnie dla najmłodszych,
• publikację i anonimizację danych w Biuletynach Informacji Publicznej placówek publicznych.

Praktyczne przygotowanie do kontroli wymaga przeglądu wszystkich procesów przetwarzania danych — szczegółowy katalog znajdziesz w analizie 12 obowiązków RODO dyrektora placówki medycznej z aktualnymi karami UODO i checklistą wdrożeniową.

3. Finanse szpitali — rekordowy dług i 23 mld zł luki w NFZ

Zadłużenie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej osiągnęło najwyższy poziom od prawie dwóch dekad. Według danych Ministerstwa Zdrowia na koniec I kwartału 2025 r. zobowiązania ogółem wyniosły 25,4 mld zł, a zobowiązania wymagalne 3,4 mld zł. Zobowiązania wymagalne wzrosły o 38,4 proc. rok do roku — to najszybszy wzrost od wielu lat, świadczący o tym, że placówki coraz częściej stają przed wyborem: zapłacić dostawcy w terminie czy uregulować pensje.

Sytuacja regionalnie jest bardzo zróżnicowana. Najmocniej wzrosło zadłużenie w województwach „karanych” algorytmem podziału środków NFZ — szczególnie na Mazowszu (wzrost o 25 proc. rok do roku).

W tle stoi luka systemowa. Według 14. edycji „Monitora Finansowania Ochrony Zdrowia” Federacji Przedsiębiorców Polskich, w budżecie NFZ na 2026 r. brakuje co najmniej 23 mld zł, aby system mógł spełnić zobowiązania ustawowe. Aby osiągnąć ustawowy poziom 7 proc. PKB na zdrowie w 2027 r. (liczonego porównywalnie z innymi krajami OECD), konieczne byłoby dodatkowe finansowanie rzędu 45,1 mld zł. Według metodologii ustawowej — odnoszącej wydatki bieżące do PKB sprzed dwóch lat — Polska wyda na zdrowie w 2026 r. 6,83 proc. PKB. Ale licząc PKB i wydatki z tego samego roku (jak robi się to dla porównań międzynarodowych), wskaźnik wynosi 5,97 proc. — wyraźnie poniżej średniej UE.

Co może zrobić dyrektor

W warunkach systemowej niedopłaty zarządzanie finansowe placówki sprowadza się do trzech działań: renegocjacji kontraktu z NFZ z uwzględnieniem dokładnej analizy nadwykonań (NFZ w marcu 2026 r. uruchomił 4 mld zł z rezerwy celowej na nierozliczone świadczenia za 2025 r.), poszukiwania źródeł alternatywnych (KPO, dotacje samorządowe, organizacje pozarządowe — granty dla NGO w ochronie zdrowia coraz częściej uzupełniają luki w finansowaniu), oraz strategicznego przeglądu portfela świadczeń pod kątem rentowności. Strategiczne pytania o komercjalizację SP ZOZ w spółkę kapitałową wracają — w roku 2026 stają się świadomą strategią budowania odporności operacyjnej, nie tylko ucieczką przed długami.

4. Kadry medyczne — paradoks „mamy lekarzy, brakuje pielęgniarek”

Według danych z OECD „Health at a Glance 2025″ liczba lekarzy w Polsce wzrosła do 3,9 na 1000 mieszkańców i osiągnęła średnią OECD. Ministerstwo Zdrowia prognozuje, że w najbliższych latach deficyt lekarzy ogółem przestanie być problemem — pozostanie nim niedobór specjalistów (psychiatria dziecięca, geriatria, chirurgia ogólna, anestezjologia) oraz nierówny rozkład geograficzny.

Naczelna Izba Lekarska szacuje, że utrzymanie obecnych limitów kształcenia (ok. 7800 miejsc na studiach lekarskich) doprowadzi do nadwyżki lekarzy, co oznacza marnotrawstwo nawet 15 mld zł w okresie prognozy — pieniędzy wydanych na kształcenie lekarzy „na eksport” lub do wykonywania zadań, które w innych systemach pełnią sekretarki medyczne i asystenci zdrowienia.

Diametralnie inaczej wygląda sytuacja pielęgniarek. Na 1000 mieszkańców pracuje 5,9 pielęgniarki (średnia OECD: 9,2, średnia UE: 8,7–9,0). Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych szacuje niedobór na około 160 tys. osób. Co groźniejsze, według prognoz NIPiP do 2030 r. liczba pielęgniarek i położnych zmniejszy się o ponad 26 tys., a do 2039 r. luka może wzrosnąć do 260 tys.

Dla dyrektora szpitala to dwa różne problemy zarządcze. Lekarzy szukamy specjalizacyjnie (gdzie ich brakuje), pielęgniarek — masowo i z perspektywą długoterminową. Od stycznia 2026 r. obowiązują nowe minimalne wynagrodzenia zasadnicze: ok. 5965 zł brutto dla pielęgniarki po licencjacie, 7,7–8,3 tys. zł dla pielęgniarki z dodatkowymi kwalifikacjami, ponad 10,8 tys. zł brutto dla magistra ze specjalizacją. Średnia wieku pracującej pielęgniarki to 51–54 lata — przy obecnym tempie odejść utrzymanie obsady wymaga zatrudniania nawet 2–3 osób w miejsce jednej odchodzącej (z uwagi na różnicę w doświadczeniu i kompetencjach).

5. Elektroniczna dokumentacja medyczna i Centralna e-Rejestracja — deadline 31 maja 2026

W 2026 r. wchodzą w życie równolegle trzy akty prawne dotyczące cyfryzacji ochrony zdrowia: rozporządzenie MZ z 9 lipca 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 930), rozporządzenie MZ z 19 grudnia 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 1853) oraz ustawa z 26 września 2025 r. o Centralnej e-Rejestracji. Kluczowy termin dla dyrektora to 31 maja 2026 r. — brak integracji z Centralną e-Rejestracją do tego dnia oznacza:

• od 1 czerwca 2026 r. — wstrzymanie płatności z NFZ za świadczenia objęte CeR,
• od 1 lipca 2026 r. — brak rozliczeń za świadczenia umówione poza systemem.

Karta Medycznych Czynności Ratunkowych (KMCR) i Karta Medycznych Lotniczych Zespołów Ratownictwa Medycznego (KMLZRM) stały się elektroniczną dokumentacją medyczną — szpital przyjmujący pacjenta z Zespołu Ratownictwa Medycznego musi technicznie pobrać dokument z Platformy P1. Dokumenty EDM powstające w trakcie świadczenia (karta informacyjna, opisy badań, wyniki) muszą być indeksowane w P1 w ciągu 2 dni od wytworzenia. W razie awarii systemu P1 indeksacja musi nastąpić w ciągu 3 dni roboczych od usunięcia awarii. Pełen przegląd technicznych i organizacyjnych wymogów na bieżący rok zawiera nasz przewodnik po 10 obowiązkach dotyczących EDM na 2026 rok.

6. Ustawa o jakości w opiece zdrowotnej — co naprawdę zmienia

Ustawa z dnia 16 czerwca 2023 r. o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta (Dz.U. 2023 poz. 1692), która weszła w pełni w życie we wrześniu 2023 r., w 2026 r. wchodzi w decydującą fazę wdrożeniową. Wprowadza ona:

• obowiązkowe wewnętrzne systemy zarządzania jakością w każdym podmiocie leczniczym wykonującym działalność szpitalną,
• elektroniczny rejestr zdarzeń niepożądanych z modelem just culture (bez sankcji karnych dla zgłaszającego, nacisk na uczenie się z błędów),
• autoryzację podmiotów leczniczych jako nowy mechanizm dopuszczania do kontraktowania z NFZ,
• nową rolę pełnomocnika ds. jakości i bezpieczeństwa pacjenta w strukturze placówki.

Mimo trzech lat obowiązywania ustawy, według raportu „Bezpieczny Szpital to Bezpieczny Pacjent” (edycja 2023), zaledwie 27 proc. placówek prowadzi elektroniczny rejestr zdarzeń niepożądanych. Pozostałe 73 proc. funkcjonuje w warunkach niezgodności z ustawą. Pełnomocnicy są wyznaczeni nominalnie, ale w wielu placówkach nie mają realnych narzędzi do działania — brakuje procedur, szkoleń, integracji rejestru z systemem HIS.

Najgroźniejszy element dla dyrektora to autoryzacja. Szpital, który nie uzyska autoryzacji, traci prawo do kontraktów z NFZ. To nie jest kwestia jakości teoretycznej — to wprost ekonomiczne być-albo-nie-być placówki publicznej. Wymóg autoryzacji to jeden z kluczowych obowiązków dyrektora szpitala publicznego, których pominięcie przekłada się bezpośrednio na utratę kontraktu i kar finansowych.

7. Opieka koordynowana — KOS-Zawał, KOS-BAR i przyszłość modelu

Najmniej kontrowersyjny i najbardziej obiecujący trend ostatnich lat. Programy opieki koordynowanej zmieniają model finansowania świadczeń z fragmentarycznego (każda procedura osobno) na całościowy (jeden koordynator, jedna płatność za ścieżkę pacjenta).

• KOS-Zawał — pacjent po zawale serca objęty jest przez 12 miesięcy kompleksową opieką kardiologiczną, rehabilitacją i edukacją zdrowotną. Program zmniejszył rehospitalizacje o ok. 20 proc.
• KOS-BAR — koordynowana opieka po operacjach bariatrycznych (chirurg, dietetyk, psycholog, lekarz POZ).
• Koordynowana Opieka Zdrowotna (KOZ) w POZ — rozszerzona rola lekarza pierwszego kontaktu jako koordynatora diagnostyki kardiologicznej, diabetologicznej i pulmonologicznej.
• Krajowa Sieć Onkologiczna i Krajowa Sieć Kardiologiczna — instytucjonalizacja modelu sieciowego.

Dla dyrektora szpitala opieka koordynowana to zarówno szansa (wyższa wycena, stabilniejsze finansowanie), jak i ryzyko (konieczność zatrudnienia koordynatorów, dietetyków, psychologów). Brak dietetyka klinicznego, dietetyka czy psychologa medycznego w strukturze placówki w wielu przypadkach uniemożliwia przystąpienie do programów koordynowanych — a koszt zatrudnienia jest mniejszy niż utracone przychody.

Jak śledzić aktualne informacje — wiarygodne źródła dla dyrektora

W warunkach, w których przepisy zmieniają się szybciej niż reakcje wdrożeniowe, kluczowe jest oparcie się na źródłach pierwotnych, a nie na komentarzach drugiego stopnia. Sprawdzone i regularnie aktualizowane:

• Ministerstwo Zdrowia (gov.pl/zdrowie) — komunikaty, zarządzenia, listy refundacyjne, dane o zadłużeniu SPZOZ aktualizowane kwartalnie,
• Narodowy Fundusz Zdrowia — zarządzenia Prezesa NFZ, warunki świadczeń, programy lekowe,
• Urząd Ochrony Danych Osobowych — decyzje, plan kontroli sektorowych, wytyczne dla sektora medycznego,
• Rzecznik Praw Pacjenta — interwencje, raporty, zmiany prawne dotyczące praw pacjenta,
• Centrum e-Zdrowia — aktualizacje Platformy P1, IKP, e-recepty, statystyki incydentów cyberbezpieczeństwa,
• NASK / CERT Polska — alerty bezpieczeństwa, materiały szkoleniowe KSC,
• Towarzystwa naukowe i Naczelna Izba Lekarska — wytyczne kliniczne, prognozy kadrowe,
• Wsparcie dla Szpitala — przystępne opracowania kluczowych zmian dla kadry zarządzającej placówek medycznych.

FAQ — najczęstsze pytania kadry zarządzającej

Jakie są największe wyzwania ochrony zdrowia w Polsce w 2026 roku?

Z perspektywy zarządczej kluczowych jest siedem obszarów: (1) cyberbezpieczeństwo placówek medycznych i wdrożenie nowej ustawy o KSC, (2) zgodność z RODO i przygotowanie do kontroli sektorowych UODO, (3) finanse — rekordowe zadłużenie SPZOZ (25,4 mld zł) i luka w NFZ (ok. 23 mld zł), (4) kryzys kadrowy — niedobór ok. 160 tys. pielęgniarek, (5) wdrożenie Centralnej e-Rejestracji do 31 maja 2026 r., (6) ustawa o jakości w opiece zdrowotnej i autoryzacja podmiotu leczniczego, (7) rozwój modeli opieki koordynowanej (KOS-Zawał, KOS-BAR, KOZ w POZ).

Ile wynosi obecnie zadłużenie szpitali w Polsce?

Na koniec I kwartału 2025 r. zobowiązania ogółem samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (SPZOZ) wyniosły 25,4 mld zł, z czego zobowiązania wymagalne (po terminie płatności) — 3,4 mld zł. To najwyższy poziom od prawie dwóch dekad. Zobowiązania wymagalne wzrosły o 38,4 proc. rok do roku, co świadczy o pogarszającej się płynności finansowej placówek publicznych.

Co grozi dyrektorowi szpitala za brak integracji z Centralną e-Rejestracją?

Brak integracji do 31 maja 2026 r. skutkuje wstrzymaniem płatności NFZ od 1 czerwca 2026 r. dla świadczeń objętych systemem, a od 1 lipca — brakiem rozliczeń za świadczenia umówione poza systemem. W praktyce oznacza to natychmiastowy spadek wpływów do placówki i poważne ryzyko utraty płynności finansowej.

Jakie kary nakłada UODO na placówki medyczne?

W 2025 r. Prezes UODO nałożył kary o łącznej wartości przekraczającej 64 mln zł. Najwyższe kary dla placówek medycznych obejmowały: American Heart of Poland — 1 440 549 zł (wyciek danych po ataku ransomware), Centrum Medyczne Ujastek — 1 145 891,25 zł (ukryty monitoring i brak zabezpieczeń), oraz szereg mniejszych kar za niezgłoszenie naruszeń. Plan kontroli sektorowych UODO na 2026 r. obejmuje monitoring wizyjny w placówkach medycznych i przetwarzanie danych dzieci.

Dlaczego brakuje pielęgniarek mimo wzrostu zarobków?

Niedobór jest strukturalny i wieloprzyczynowy: średnia wieku pracującej pielęgniarki to 51–54 lata (starzenie się zawodu), historyczny zastój w kształceniu (lata 2000–2015), atrakcyjniejsze warunki za granicą, część osób z uprawnieniami nie wykonuje zawodu (ok. 100 tys.). Wzrost minimalnych wynagrodzeń zasadniczych od stycznia 2026 r. (5965 zł brutto licencjat, ponad 10,8 tys. zł brutto magister ze specjalizacją) poprawia sytuację, ale luka kadrowa narastała przez ponad dekadę i będzie się zamykać latami.

Czy dyrektor odpowiada osobiście za cyberbezpieczeństwo placówki?

Tak — po wdrożeniu nowej ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa (implementującej dyrektywę NIS2) sektor zdrowia traktowany jest jako podmiot kluczowy, a kierownik podmiotu ponosi odpowiedzialność osobistą za niedopełnienie obowiązków w zakresie zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa. Kary administracyjne mogą sięgnąć 10 mln euro lub 2 proc. przychodu, w zależności od tego, która kwota jest wyższa.

Co to jest autoryzacja podmiotu leczniczego?

Autoryzacja to nowy mechanizm wprowadzony ustawą o jakości w opiece zdrowotnej z 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 1692). Zastępuje dotychczasowy system kontraktowania w zakresie weryfikacji jakości — szpital, który nie uzyska autoryzacji, traci prawo do zawierania umów z NFZ. Wymogi obejmują: funkcjonujący wewnętrzny system zarządzania jakością, elektroniczny rejestr zdarzeń niepożądanych, pełnomocnika ds. jakości i bezpieczeństwa pacjenta, zgodność z wymogami akredytacyjnymi.

Podsumowanie

Wyzwania ochrony zdrowia w Polsce w 2026 r. nie są listą problemów odłożonych na potem — to równoległe deadliny i ryzyka, w których każda z osi wymaga decyzji zarządczej w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Rekordowe zadłużenie, luka w NFZ, kryzys kadrowy, fala cyberataków, zaostrzony nadzór UODO i nowe wymagania ustawy o jakości tworzą warunki, w których pasywne podejście dyrektora oznacza w praktyce ryzyko utraty kontraktów, kar administracyjnych lub osobistej odpowiedzialności karnej. Wskazane wyżej obszary i terminy są przewodnikiem — szczegółowy plan wymaga indywidualnej analizy struktury, kontraktu i sytuacji finansowej placówki.

Źródła

• Ministerstwo Zdrowia, Zadłużenie SPZOZ — dane Rb-Z, I kwartał 2025, gov.pl/web/zdrowie.
• Naczelna Izba Lekarska, dane o liczbie lekarzy, styczeń 2026; Polska na drodze do marnowania miliarda złotych rocznie na kształcenie nadmiarowych lekarzy, nil.org.pl.
• Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych, dane o liczbie pielęgniarek, styczeń 2026.
• OECD, Health at a Glance 2025, listopad 2025.
• Urząd Ochrony Danych Osobowych, Plan kontroli sektorowych na 2026 r., 8 stycznia 2026, uodo.gov.pl.
• Urząd Ochrony Danych Osobowych, decyzje administracyjne 2024–2025 (Centrum Medyczne Ujastek, American Heart of Poland, SP ZOZ Pajęczno, Szpital Powiatowy we Wrześni).
• Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 30 października 2025 r. ws. Centrum Medyczne Ujastek.
• Federacja Przedsiębiorców Polskich, Monitor Finansowania Ochrony Zdrowia, 14. edycja, wrzesień 2025.
• Ustawa z dnia 16 czerwca 2023 r. o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta (Dz.U. 2023 poz. 1692).
• Ustawa z 26 września 2025 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Centralna e-Rejestracja).
• Rozporządzenie MZ z 9 lipca 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 930) i z 19 grudnia 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 1853) — EDM.
• Rozporządzenie unijne MDR 2017/745.
• Centrum e-Zdrowia, dane o incydentach bezpieczeństwa w placówkach medycznych styczeń–sierpień 2025.
• Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości, komunikaty marzec 2026 — ataki ransomware na Szczecin, Bonifratrów, Eskulap, Czarniecka Góra.
• Prokuratura Okręgowa w Szczecinie, komunikat z 11 marca 2026 r. — śledztwo ws. ataku ransomware.
• Raport „Bezpieczny Szpital to Bezpieczny Pacjent” (edycja 2023) — dane o elektronicznych rejestrach zdarzeń niepożądanych.